عملى را نزد أستاذ بزرگوار مرحوم آية اللّه شاه‌آبادى آموخت و بحثى از كتاب كفاية را نزد مرحوم آية اللّه يثربى فرا گرفت ، آن گاه از سال 45 تا 55 رسما در محضر درس مرحوم آية اللّه حائرى شركت كرد و فقها و اصولا از آن منبع بزرگ علمي استفاده‌ها برد و نتايج افكار أستاذ خود را به رشتهء تحرير درآورد و در اين خلال به تدريس سطوح و تدريس فلسفه و عرفان پرداخت و گروهى را در اين فن پرورش داد ، از آن جمله مرحوم أستاذ شهيد مطهرى و آية اللّه منتظرى است و به خاطر زحمات فراوانى كه دربارهء اين دو نفر كشيده بود شهادت جانگداز أستاذ شهيد مطهرى اثر عميقى در دل ايشان گذاشت . در دوران پر خفقان ديكتاتورى رضاخان ، حضرت امام درس اخلاقى در مدرسهء فيضيه شروع كرد و نويسندهء ناچيز افتخار حضور در آن محضر پر فيض را داشتم و اوقات حضورم در آن انجمن تربيتى و روحانى را از ساعات پر ارج و گرانقيمت عمر خود مى دانم . امام در آن مجلس ، اخلاق صحيح اسلامى را - كه قطعا نمى تواند جدا از انقلاب باشد - به شيفتگان اين مكتب مى آموخت . شيوهء تدريس به گونه‌اى بود كه افراد را شديدا تحت تأثير سخنان خود قرار مى داد . اين جريان ادامه داشت تا در سال 1320 ه . ش ايران مورد هجوم و اشغال نيروهاى متفقين قرار گرفت . خفاش ها به گمان آنكه در آن جو تاريك خورشيد علم در پشت پرده است و مى توانند جولانى بزنند از لانه‌ها در آمده به يارى گروههاى وابسته شتافتند و داعيه‌هاى مختلفى از مذهب سازى و فرقه‌بازى در سرتاسر كشور به راه افتاد . در آن زمان بود كه امام در كوبيدن اين گروههاى وابسته در حاشيهء اشتغالات علمي و بنيادى خود كتاب كشف الاسرار را منتشر كرد و در آن كتاب به خرده گيريهاى